سرشکم نسخهٔ دیوانهٔ کیست
سرشکم نسخهٔ دیوانهٔ کیست
جگر آیینهدار شانهٔ کیست
сарашакам насаха дивона кист
ҷагар оина-дор шона кист
جنون میجوشد از طرز کلامم
زبانم لغزش مستانهٔ کیست
ҷанун мӣ-ҷушад аз тарз каломам
забонам лағазаш мастона кист
دلم گر نیست فانوس خیالت
نفس بال و پر پروانهٔ کیست
дилам-гар нест фонус хиолат
нафас бол ва пур паравона-кист
ز خود رفتم ولی بویی نبردم
که رنگم گردش پیمانهٔ کیست
з худ рафтам вали бавайай набардам
ки рангам-гардаш пимона-кист
خموشی ناله میگردد مپرسید
که آن ناآشنا بیگانهٔ کیست
хамуши нола мӣ-гардад мапарсид
ки он ношано бигона-кист
ندارد مزرع امکان دمیدن
تبسم آبیار دانهٔ کیست
надорад мазараъ амакон дамидан
табасам обиор дона кист
نیاوردیم مژگانی فراهم
نمکپاش جگر افسانهٔ کیست
ниовардим мажагони фароҳам
намак-пош ҷагар афасона кист
شعورم رنگ گرداند از که پرسم
ز خود رفتن ره کاشانهٔ کیست
шаъурм ранг-гардонд аз ки парсам
з худ рафтан ра кошона-кист
گداز دل که سیل خانمانهاست
عرق پروردهٔ دیوانهٔ کیست
гадоз дил ки сил хонамонаҳост
ъарақ-парурда дивона кист
دل عاشق به استغنا نیرزد
خموشی وصع گستاخانهٔ کیست
дил ъошақ ба асатағано ниразд
хамуши васаъ гастохона-кист
به پیری هم نفهمیدیم افسوس
که دنیا بازی طفلانهٔ کیست
ба пири ҳам нафаҳамидим афасус
ки данио бози тафалона-кист
به دیر و کعبه کارت چیست بیدل
اگر فهمیده ای دل حانهٔ کیست
ба дир ва каъаба-корт чист бидел
агар фаҳамида эй дил ҳона-кист
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- عرق
- تراوشِ پوست؛ نمادِ شرم، خجلت و لطافتِ رخسار.
- امکان
- جهان ممکنات؛ هرچه وجودش وابسته و نه ضروری است.
- دنیا
- جهانِ مادی؛ نمادِ ناپایداری و فریبِ گذرا نزدِ بیدل.
- پیری
- سالخوردگی؛ نمادِ ضعف، پختگی و فرجامِ عمر.
- جگر
- عضوِ درون؛ نمادِ کانونِ درد، خونشدنِ دل و تابِ رنج.
- دانه
- تخمِ گیاه؛ نمادِ دامِ فریب، آز و نهفتنِ ثمر در نهان.
- تبسم
- لبخندِ آرام؛ نمادِ شکفتنِ جان و گشایشِ غنچه.
- نسخه
- نوشته و دستنوشت؛ نیز دستورِ درمان و الگو.