پر / بال / پرواز

1

پرواز تا جنون کرد گم شد سراغ راحت / بردیم با پر و بال خاشاک آشیان‌ها

2

پرواز اگر به عالم انست دلیل نیست / زین رنج بال و پر قفس آهنین خوش است

3

یکسر به زیر چرخ‌، پر و بال ریختیم / پرواز کس نجست ز بام قفس بلند

4

از خم مژگان برون تاز است پرواز نگاه / وحشت ما بال و پر کرده‌ست اندر آشیان

5

از بیضه سر کشیدم اما کجاست پرواز / تا بال و پر توانیم از آشیان‌ کشیدن

6

اگر به صد رنگ پر فشانم‌، ز دام جستن نمی‌توانم / که کرد پرواز بی‌نشانم، چو بال طاووس هاله پیدا

7

پرواز بی‌نشانی از این دشت مفت نیست / سعی غبار شو همه تن بال و پر برآ

8

نیست بی‌افشای راز عاشقان پرواز رنگ / بال و پر باید شکست این طایر پیغام را

9

بیدل از بال و پر بسته نیاید پرواز / غنچه تا وا نشود جلوه نبخشد بورا

10

ناله در پرواز دارد کوشش ما چون سپند / کز گداز بال و پر وا می‌شود منقار ما

11

جرأت پرواز برق خرمن آسودگی‌ست / یک جهان آشفتگی در بال و پر داریم ما

12

ندارد نامهٔ من درخور پرواز مضمونی / مگر رنگی ببندم بر پر و بال کبوترها

13

بال‌ و پر برهم‌ زدن بی‌ شوخیِ پرواز نیست / بی‌ تکلف نغمه‌خیز است اضطراب تارها

14

زین چمن‌یک برگ بی‌بال و پر پرواز نیست / بیخبر شیرازه‌بند نسخهٔ زنگ است آب

15

شکایت‌نامهٔ بیداد محو بال عنقا شد / هنوز از ناله‌ام پرواز می‌خواهد پر تیرت

16

پیچیده‌ایم نامهٔ پرواز در بغل / رنگ شکستگان پر و بال کبوتر است

17

به هر جا بال عجز ما گشودند / پر پرواز نقش پای لنگی ‌ست

18

تپشی چند که در بال و پر شعلهٔ ماست / ذوق پرواز رسا سوخته یا می‌سوزد

19

حسرت پرواز رنگ دستگاه ناله ریخت / بال و پر تا فالی از خمیازه زد منقار شد

20

با همه نفی سخن شوخی معنی باقیست / بال و پر ریخت گل و رنگ ز پرواز نماند

21

نالهٔ ما زین چمن تمهید پرواز است و بس / بلبلان منقار پیش از بال و پر واکرده‌اند

22

موج آب‌ گوهر از ننگ تپیدن فارغ است / لاف عزلت می‌زنی بال و پر پرواز بند

23

نکهت گل‌، دام اگر دارد همان برگ گل است / رهزن پرواز مشتاق تو بال و پر بود

24

چشمی بگشا منشاء پرواز همین است / چون بیضه شکستی دمدت بال و پر از خود

25

آه عالم‌سوز دارد رشتهٔ پرواز ما / شعلهٔ آتش پر و بال سمندر می‌شود

26

قوّت پرواز در آسایش بال و پر است / هرقدر خاموش باشی ناله‌کامل می‌شود

27

چون فنا نزدیک شد مشکل بود ضبط حواس / در دم پرواز بال و پر پریشان می‌شود

28

ما و من از فسون تعلق بهار کرد / پرواز رنگها ز پر و بال وانمود

29

رنگ پریده‌ای هست فرصت کمین وحشت / پرواز مقصد ما زین بال و پر مجویید

30

نفس مسوز به پرواز لاف ما و منت / به شعله تا چقدر بال و پر دهد کاغذ