سعی ناپیدا و حسرتها دویدن آرزوست
سعی ناپیدا و حسرتها دویدن آرزوست
شمع تصویریم و اشک ما چکیدن آرزوست
саъи нопидо ва ҳасартаҳо давайдан орзуст
шамъ-тасавайрим-ва ашак мо чакидан орзуст
بسملتسلیم هستی طاقتکوشش نداشت
آن که ما را کرد محتاج تپیدن آرزوست
басамал-тасалим ҳастӣ тоқат-кушаш ндошт
онака мо ро кард маҳатоҷ тапидан орзуст
دست و پایی میزند هرکس به امید فنا
تا غبار این بیابان آرمیدن آرزوست
даст ва пойай мӣ-занд ҳаракас ба амид фано
то ғубор ин биобон ормидан орзуст
پای تا سرکسوت شوق جنون خیزم چو صبح
تا گریبان نقش میبندم دریدن آرزوست
пой то сар-касут шуқ ҷанун хизм чу субҳ
то гарибон нақш мӣ-бандам даридан орзуст
جلوهای سرکن که بربندم طلسم حیرتی
از گلستان توام آیینه چیدن آرزوست
ҷалуа-эй саракан-ки барабандам таласам ҳирти
аз галастон тавом оина чидан орзуст
ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان. زیستن
حسن سرکش نیز تا ابرو خمیدن آرزوست
эй сатамагар! манакар тасалим натавон. зисатан
ҳасан саракаш низ то абару хамидан орзуст
کیسهگاه زندگی از نقد جمعیت تهیست
خاک میباید شدن گر آرمیدن آرزوست
киса-го зандаги аз нақад ҷамаъит таҳи-ст
хок мӣ-бойд шадан-гар ормидан орзуст
آتشیکو، تا سپندم ترک خودداری کند
نالهواری دارم و خلقی شنیدن آرزوست
оташи-ку, то сапандам тарак ходадори канд
нола-вори дорм ва халқи шанидан орзуст
منزل اینجا نیست جز قطع امید عافیت
ای ثمر از نخل بگذر گر رسیدن آرزوست
маназал инҷо нест ҷуз қатаъ амид ъофит
эй самар аз нахал багазар гар рсидан орзуст
وصل هم بیدل علاجتشنهٔ دیدار نیست
دیدهها چندان که محو اوست دیدن آرزوست
васал ҳам бидел ъалоҷ-ташана дидор нест
дида-ҳо чандонака маҳу аваст дидан-орзуст
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- خاک
- زمین و گرد؛ نماد فروتنی، فنا، خاستگاه جسم و نهایت آدمی.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- دست
- اندامِ گرفتن؛ نمادِ قدرت، بخشش و تصرف.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- صبح
- آغاز روشنایی پس از شب؛ نشانه امید، گشودگی یا بیداری.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- اشک
- قطرهٔ چشم؛ نشانهٔ گریه، شوق یا اندوهِ عاشقانه.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- پای
- عضوِ ایستادن و رفتن؛ نمادِ ثبات و گام در راه.
- دیده
- چشمِ بیننده؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و دیدارِ یار.
- جلوه
- آشکارشدن زیبایی یا حقیقت در صورت دیدنی.