عرقآلوده جمالی ز نظر میگذرد
عرقآلوده جمالی ز نظر میگذرد
کزحیا چون عرقم آب ز سر میگذرد
ъарақ-олуда ҷамоли з назар мӣ-газард
казаҳио чун ъарақам об з сар мӣ-газард
کیست از شوخی رنگ تو نبازد طاقت
آب یاقوت هم اینجا ز جگر میگذرد
кист аз шухи ранг ту набозд тоқат
об йоқут ҳам инҷо з ҷагар мӣ-газард
خط مسطر نشود مانع جولان قلم
تیغ را جاده کند هرکه ز سر میگذرد
хт мастар нашуд монаъ ҷавлон қалм
тиғ ро ҷода-канд ҳарака з сар мӣ-газард
موج ما بینم ازین بحر پر آشوب گذشت
همچو نظاره که از دیدهٔ تر میگذرد
мавҷ мо бе-нам азин баҳар пур ошуб газашт
ҳамачу назора ки аз дида тар мӣ-газард
نیست درگلشن اسباب جهان رنگ ثبات
همه از دیدهٔ ما همچو نظر میگذرد
нест дарагалашан асабоб ҷаҳон ранг сабот
ҳама аз дида мо ҳамачу назар мӣ-газард
منزلی نیست که صحرا نشد از وحشت ما
غنچه در گل خزد آنجا که سحر میگذرد
маназали нест ки саҳаро нашад аз вҳашт мо
ғанача дар гул хазд онҷо ки саҳар мӣ-газард
شوخی رشتهٔ نومیدی ما بس که رساست
ناله تا بال گشاید ز اثر میگذرد
шухи рашта нумиди мо бас ки рсост
нола то бол гашойд з асар мӣ-газард
چون نفس خانهپرستیم و نداریم آرام
عمر آسودگی ما به سفر میگذرد
чун нафас хона-парсатим ва ндорим ором
умр осудаги мо ба сафар мӣ-газард
در مقامی که قناعت بلد استغناست
کاروان چون تپش از موج گهر میگذرد
дар мақоми ки қаноъат балд асатағаност
коравон чун тапаш аз мавҷ гаҳар мӣ-газард
به هوس ترک حلاوت ننمایی بیدل
نیست بیناله اگر نی ز شکر میگذرد
ба ҳус тарак ҳаловат нанамойай бидел
нест бе-нола агар ни з шакар мӣ-газард
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- آب
- مایعِ زندگانی؛ نمادِ روانی، صفا و گاه آبرو.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- موج
- برآمدگی آب؛ در شعر نشانه جنبش، اضطراب و ناپایداری.
- جهان
- گیتی و دنیا؛ سرای گذرا و فریبندهٔ هستی.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- هوس
- آرزوی زودگذر؛ میلِ نفسانی در برابرِ عشقِ راستین.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- خانه
- سرپناهِ زیست؛ نمادِ دل، تن یا قفسِ هستی.
- خط
- موی نورُستهٔ گونه؛ نمادِ زیباییِ نوخیزِ معشوق.
- دیده
- چشمِ بیننده؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و دیدارِ یار.
- عرق
- تراوشِ پوست؛ نمادِ شرم، خجلت و لطافتِ رخسار.
- نظر
- نگاه و دیدن؛ توجهِ معشوق یا بصیرتِ باطن.