پا / قدم / راه

1

چون جاده تا به راه رضا سر نهاده‌ایم / موج گل است بر سر ما جوش نقش پا

2

غافلان عافیت را هر قدم مانند شمع / خفته یک پا بر زمین و پای دیگر در هواست

3

مرا به آبلهٔ پا چه مشکل افتادست / که تا قدم زده‌ام پای بر دل افتادست

4

گر انفعال خطا نگذرد ز جادهٔ عبرت / بسر درآمده را پا کفیل راه نگردد

5

سر به سنگ‌ کعبه سایم یا قدم در راه دیر / بی‌سر و بی‌پا برون زان آستانم کرده‌اند

6

ز تمیز جاده و منزلت الم تردد نیک و بد / خط پا به دایره می‌رسد سر اگر شود به قدم غلط

7

هر چند به راه طلب افتاده‌ام از پا / ننشسته‌ چو نقش قدم آبله دارم

8

یک قدم وحشت ادا شد گرمی جولان شوق / همچو برق از جادهٔ نقش‌ کف پا سوختیم

9

کم تلاش هوس شمردم قدم به عجز طلب فشردم / به کعبهٔ امن راه بردم ز تیشه بر پای لنگ خوردن

10

بسکه افشردم قدم در خاک راه نیستی / همچو شمع آخرسر من‌گشت نقش پای من

11

دوری مقصد بقدر دستگاه جستجوست / پا گر از رفتار ماند جاده منزل می‌شود

12

بیدل آخر به سر خویش قدم باید زد / جادهٔ منزل تحقیق خط پرگار است

13

نه منزل بی‌نشان، نی جاده تنگ است / به ‌راهت پای‌ خواب ‌آلوده سنگ است

14

خاکساران‌، قاصد افتادگیهای همند / جاده را طومار نقش پا به منزل بردن است

15

اشکم و گم‌ کرده‌ام از ضعف راه اضطراب / ورنه این ره لغزش پا داشت‌گر منزل نداشت

16

کسی در‌ین دشت بی‌سر و پا برون منزل نمی‌خرامد / به خط پرگار جاده دارد تردد کاروان حادث

17

ز غبار جاده ی معصیت نشدیم محرم عافیت / به ‌کجاست منزل غافلی ‌که فتد به راه ‌روان ‌کج

18

به ظاهرگر زمینگیرم زمقصد نیستم غافل / که چشم نقش پا از جاده بر منزل نظر دارد

19

نفس به جاده طرازی اگر فضول نیفتد / سراسر دو جهان منزل است‌، راه ندارد

20

پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد / چون تار شمع جاده ز منزل برآورد

21

جست‌وجوی خلق مقصد در قدم دارد تلاش / هرچه رفتار است بر نقش‌ کف پا می‌زند

22

جاده چون طی شد حضور منزل است / رشته می‌باید به پا پیچید و بس

23

گرد هزار جاده به منزل شکسته است / چون موج‌ گوهر آبله پای تحیرم

24

سجده ره همچون قدم آخر به جایی می‌برد / پا گر از رفتار ماند جبهه مالی می‌کنم

25

گر به عزم منزل تحقیق خواهی زد قدم / هر چه اندیشی غبار راه خواهی یافتن

26

جادهٔ سر منزل تحقیق ما پوشیده نیست / نقش پا تا خاک ‌گشتن رهنما خواهد شدن

27

ز شکر عجز بیدل تا قیامت برنمی‌آیم / به رنگ جاده منزل‌ کرده‌ام در پای خوابیده

28

بگذار ازکوشش ‌که دارد وادی تسلیم عشق / جاده از خود رفتن و منزل ز پا افتادگی

29

واماندگی ز سلسلهٔ ما نمی‌رود / چون جاده‌ایم یک رگ زنجیر خواب پا

30

راه عدم به سعی نفس قطع می‌کنیم / افکنده‌ایم بار خود از دوش نقش پا