کاروان

1

سراغ‌ کاروان ملک خاموشی بود مشکل / به بوی غنچه‌ هم‌دوش است‌ آواز جرس اینجا

2

در کاروان وهم و ظن‌، نی غربت است و نی وطن / خلقی ز گرد ما و من بسته‌ست محمل بر صدا

3

سراغ کاروان دردم از حالم مشو غافل / ببین داغ دل و دریاب نقش پای غمها را

4

درین وادی چسان آرام باشد کاروان‌ها را / که همدوشی‌ست با ریگ روان سنگ نشان‌ها را

5

به جرم ما و من دوریم از سرمنزل مقصد / جرس اینجا بیابان مرگ دارد کاروان‌ها را

6

ز پاس ناموس ناتوانی چو سایه‌ام ناگزیر طاقت / که هرچه زین‌ کاروان‌ گران‌ شد به‌دوشم افکند بار خود را

7

گر دل ما یک جرس آهنگ بی‌تابی‌ کند / گرد چندین کاروان سازد شکست رنگ را

8

جوهر اسرار آیا از خلف‌گیرد فروغ / خنده در بار است چون‌گل کاروان زخم را

9

کاروان اشکم از عاجز متاعی‌ها مپرس / آبله محمل‌کش است از دیده تا دامان مرا

10

صدایی از درای‌کاروان عجز می‌آید / که حیرت، هم به راهی می‌بردگم‌کرده راهان را

11

از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟ / گرد پیشاهنگ کرد این کاروان دنباله را

12

از هم‌گذشته است پی‌کاروان عمر / واماندهٔ شتاب و درنگ خودیم ما

13

چون دود شمع وحشت ما را سبب مپرس / آتش‌ گرفته است پی‌ کاروان ما

14

شبنم‌صفت ز بسکه سبکبار می‌رویم / بوی گل است ناقه‌کش کاروان ما

15

از برگ و سازِ قافلهٔ بیخودان مپرس / بی‌ناله می‌رود جرس‌ِ کاروانِ ما

16

کاروان عمر بیدل از نفس درد سراغ / جنبش موج است گرد رفتن سیلاب‌ها

17

از پا نشیند ای کاش محمل‌کش هوس‌ها / زین کاروان شنیدیم نالیدن جرس‌ها

18

شعلهٔ هستی مآلش گر همین خاکسترست / رفته می‌پندار پیش از کاروان دنبال‌ها

19

در باغ دل نهان بود از رفتگان نشان‌ها / این آتش آگهی داد ما را ز کاروان‌ها

20

خلقی به‌حرف وصوت فشرده‌ست پای جهد / راهی چو خامه می‌رود این‌کاروان به لب

21

کاروان رنگ و بورا هیچ جا آرام نیست / صد جرس می‌دارد اینجا های‌های عندلیب

22

آتش این‌ کاروان در هیچ حال آسوده نیست / بعد مردن نیز پروازی‌ست در خاکسترت

23

زندگی نیست متاعی که به تمکین ارزد / کاروان نفس ما همه جا هرزه‌دراست

24

ذره‌ای در دشت امکان از هوس آزاد نیست / صبح و شام اینجا غبار کاروان مطلب است

25

عمر رفت و آهِ دردی از دل ما سر نزد / کاروان بگذشت و آواز درایی برنخاست

26

نهفه نیست پی کاروان حسرت ما / شکستن جرس رنگ سخت غماز است

27

فرصت رفته نیست باب سراغ / کاروان خیال بی‌جرس است

28

وحدت و کثرت چو جسم و جان در آغوش همند / کاروان روز و شب را در دل هم منزل است

29

غیر را در عالم وحدت نگاهان بار نیست / کاروان وادی مجنون غبار محمل است

30

هیچکس واقف نشد از ختم‌کار رفتگان / در پی این‌کاروان هم آتشی افتاده است