در خیال مزن فهم خویش سازتو نیست
در خیال مزن فهم خویش سازتو نیست
چو شمع جیبتو جز بوتهٔگداز تو نیست
дар хаёл мазн фаҳам хеш созату нест
чу шамъ ҷиб-ту ҷуз бута-гадоз ту нест
زکارگاه خیالت کسی چه پرده درد
که فطرت توهم از محرمان رازتو نیست
закораго хиолат каси ча парда дард
ки фтарт туҳам аз маҳармон розату нест
به غیر نیستی از اعتبار عالم رنگ
به هرچه فخرکنی باب امتیاز تو نیست
ба ғир нисти аз аъатабор олам ранг
ба ҳарача фахаракани боб аматиоз ту нест
زدستگاه تصنع تری به آب مبند
حقیقتی که تو داری به جز مجاز تو نیست
задастаго тасанаъ тари ба об мабанд
ҳақиқати-ки ту дори ба ҷуз маҷоз ту нест
به سایه نیز ندارد غرور خاک حساب
نشیب هرچهکنی فهم جزفرازتونیست
ба сойа низ надорад ғарур хок ҳасоб
нашиб ҳарача-кани фаҳам ҷазафарозатунист
به غیر سجده ز خاک ضعیف منفعلیست
ز جست وخیز برآ این قدر نماز تو نیست
ба ғир саҷада з хок заъиф манафаъали-ст
з ҷаст вахиз баро ин қадар намоз ту нест
تردد دو جهان آرزوی مقصد خلق
به عرصهایست که یک گام هرزهتاز تو نیست
тардад ду ҷаҳон оразавай мақасад халқ
ба ъарса-эй-ст ки як-гом ҳарза-тоз ту нест
به پردهٔ تپش دل هراز مضراب است
توگر نفس نزنی دهر نغمهسازتو نیست
ба парда тапаш дил ҳароз мазароб аст
тугар нафас назни даҳар нағама-созату нест
زچشم بستن خود غافلی، امل تا چند
حریف نیمگره رشتهٔ دراز تو نیست
зачашм бастан худ ғофали, амал то чанд
ҳариф ним-гара рашта дароз ту нест
ز اختیار درین بزم دم مزن بیدل
جهان، جهان نیاز است، جای ناز تو نیست
з ахтиор дарин базм дам мазн бидел
ҷаҳон, ҷаҳон ниоз аст, ҷой ноз ту нест
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- آب
- مایعِ زندگانی؛ نمادِ روانی، صفا و گاه آبرو.
- خاک
- زمین و گرد؛ نماد فروتنی، فنا، خاستگاه جسم و نهایت آدمی.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- عالم
- جهانِ هستی؛ پهنهٔ آفرینش و جلوهگاهِ حق.
- جهان
- گیتی و دنیا؛ سرای گذرا و فریبندهٔ هستی.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- ناز
- کرشمه و دلربایی؛ جلوهگریِ معشوق در برابرِ نیاز.
- سایه
- اثر تاریک در برابر نور؛ کنایه از ناپایداری، پیروی یا وجود کمرنگ.
- دم
- نفس یا لحظه؛ واحدی بسیار کوتاه از زمان و زندگی.
- درد
- رنج و الم؛ سرمایهٔ عاشق و راهِ پختگیِ جان.
- پرده
- حجاب و پوشش؛ مانع آشکارشدن یا نشانه پنهانی راز.
- خلق
- مردمان یا خوی و سرشت؛ جهانِ کثرت در برابرِ تنهایی.
- بزم
- مجلسِ شادی و باده؛ نمادِ محفلِ انس و حضور.