نشد از حسرت داغت جگرم تنها خشک
نشد از حسرت داغت جگرم تنها خشک
لاله را نیز دماغیست درین سودا خشک
нашад аз ҳасарт доғат ҷагарм танаҳо хашак
лола ро низ дамоғист дарин судо хашак
منت چشمهٔ خضر آینه پردازیتریست
دم شمشیر تو یارب نشود با ما خشک
манат чашма хазар оина пардози-тарист
дам шамашир ту йораб нашуд бо мо хашак
برق حسن تو در ابروی اشارت دارد
خم موجی که کند خون دل دریا خشک
барақ ҳасан ту дар абаравай ашорт дорад
хам муҷи ки канд хон дил дарё хашак
در تماشاکدهٔ جلوه که چشمش مرساد
موج آیینه زند هرکه شود برجا خشک
дар тамошокада ҷалуа ки чашмаш марсод
мавҷ оина занд ҳарака шуд бараҷо хашак
چون حیا آب رخ گوهر ما وقفتریست
عرقی چند مبادا شود از سیما خشک
чун ҳио об рх-гуҳар мо вақаф-тарист
ъарақи чанд мабодо шуд аз симо хашак
زین بضاعت نتوان دیگ فضولی پختن
تا رسد نان به تری میشود آب ما خشک
зин базоъат натавон диг фазули пахтан
то расад нон ба тари мӣ-шуд об мо хашак
وقت آن شدکه ز بی آبی ابر احسان
برگ گل روید ازین باغ چو نقش پا خشک
вақат он шадака з би оби абар аҳасон
бараг гул равайд азин боғ чу нақш по хашак
بسکه افسردگی افسون تحیر دارد
سیل چون جاده فتاده است درین صحرا خشک
басака афасардаги афасун таҳир дорад
сил чун ҷода фтода аст дарин саҳаро хашак
ترک اسباب لب شکوهٔ نایابی دوخت
کرد افشاندن این گرد جراحتها خشک
тарак асабоб лаб шакуа нойоби духт
кард афашонадан ин гард ҷароҳатаҳо хашак
ماند از حیرت رفتار بلاانگیزت
ناله در سینهٔ بیدل چو رگ خارا خشک
монд аз ҳайрат рафтор балонгизат
нола дар сина бидел чу раг хоро хашак
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- آب
- مایعِ زندگانی؛ نمادِ روانی، صفا و گاه آبرو.
- پا
- عضوِ راهرفتن؛ نمادِ گام در راهِ طلب و سلوک.
- موج
- برآمدگی آب؛ در شعر نشانه جنبش، اضطراب و ناپایداری.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- لب
- کنارهٔ دهان؛ نمادِ سخن، بوسه و حیاتِ معشوق.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- دم
- نفس یا لحظه؛ واحدی بسیار کوتاه از زمان و زندگی.
- جلوه
- آشکارشدن زیبایی یا حقیقت در صورت دیدنی.
- حسرت
- افسوس و دریغ؛ اندوهِ ناکامی و آرزوی برنیامده.
- خم
- خمیدگی یا خمِ شراب؛ منبعِ مستی و فیضِ معنوی.