زین صفر کز عدم در هستی گشودهایم
زین صفر کز عدم در هستی گشودهایم
آیینهٔ حباب خیالت زدودهایم
зин сафар каз ъадам дар ҳастӣ гашуда-айам
оина ҳабоб хиолат здуда-айам
گرد هزار رنگ تماشا دمانده است
دستی که همچو عکس بر آیینه سودهایم
гард ҳазор ранг тамошо дамонда аст
дасти-ки ҳамачу ъакас бар оина суда-айам
خلقی به یاد چشم تو دارد سجود ناز
ما هم به سایهٔ مژههایت غنودهایم
халқи ба йод чашм ту дорад саҷуд ноз
мо ҳам ба сойа мажа-ҳойт ғануда-айам
جمعیت وسیلهٔ دیدار مفت ماست
آیینه داری از صف حیرت ربودهایم
ҷамаъит васила дидор мафт мост
оина дори аз саф ҳайрат рабуда-айам
پر روشن است حاصل انجامکار شمع
پرواز گریه دارد و ما پر گشودهایم
пур рушан аст ҳосал анҷом-кор шамъ
паравоз гариа дорад ва мо пур гашуда-айам
در وصل هم ز حسرت دیدار چاره نیست
با عشق طالعیست که ما آزمودهایم
дар васал ҳам з ҳасарт дидор чора нест
бо ишқ толаъи-ст ки мо озмуда-айам
از دوری حقیقت ادراک ما مپرس
دربا سراب شدکه به چشمت نمودهایم
аз дури ҳақиқат адарок мо мапарс
дарабо сароб шадака ба чашмат намуда-айам
از مزرع امید که داند چه گل کند
ما دانههای کاشتهٔ نادرودهایم
аз мазараъ амид ки донд ча гул канд
мо дона-ҳой кошта нодаруда-айам
جانیم رفته رفته جسد بستهایم نقش
کم نیستیم کاین همه بر خود فزودهایم
ҷоним рафта рафта ҷасад баста-айам нақш
кам нистим койан ҳама бар худ фазуда-айам
معدومی حقیقت ما حیرت آفرید
پنداشتیم آینهدار تو بودهایم
маъадуми ҳақиқат мо ҳайрат офарид
пандоштим оина-дор ту буда-айам
بیدل ترانهسنج چه سازی که عمرهاست
از پردهٔ خیال حدیثت شنودهایم
бидел тарона-санҷ ча сози ки ъамараҳост
аз парда хаёл ҳадист шануда-айам
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- آینه
- سطح بازتابنده؛ در شعر نماد خودشناسی، صفا و جلوه است.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- گل
- شکوفهٔ خوشبو؛ نشانهٔ زیبایی، بهار و معشوق.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- نقش
- تصویر و اثر؛ گاه صورت ظاهری در برابر حقیقت.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- ناز
- کرشمه و دلربایی؛ جلوهگریِ معشوق در برابرِ نیاز.
- عشق
- مهرِ سوزان؛ نیرویِ بنیادینِ هستی و راهِ فنا.
- سایه
- اثر تاریک در برابر نور؛ کنایه از ناپایداری، پیروی یا وجود کمرنگ.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- پرواز
- اوجگرفتن در هوا؛ نمادِ رهاییِ روح و آرزو.