جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم
جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم
عبرت نگهی کاشت که آیینه درودیم
ҷуз ҳайрат азин мазараъа харман нанамудим
ъабарт нагаҳи-кошт-ки оина дарудим
در زیر فلک بال نگه وا نتوان کرد
عمریست که واماندهٔ این حلقهٔ دودیم
дар зир фалак бол нга во натавон-кард
ъамарист-ки вомонда ин ҳалқа дудим
فریاد که درکشمکش وهم تعلق
فرسود رگ ساز و جنونی نسرودیم
фариод ки даракашмакаш ваҳм таъалқ
фарсуд раг соз ва ҷануни насарудим
عبرتکدهٔ دهر غبار هوسی داشت
ما نیز نگهواری ازین سرمه ربودیم
ъабартакада даҳар ғубор ҳуси дошт
мо низ нга-вори азин сарма рабудим
پیدایی ما کَون و مکان از عدم آورد
جا نیز نبودهست به جایی که نبودیم
пидойай мо каун ва макон аз ъадам овард
ҷо низ набуда-ст ба ҷойай-ки набудим
آیینه جز آرایش تمثال چه دارد
صفریست تحیر که بر آن جلوه فزودیم
оина ҷуз оройаш тамасол ча дорад
сафарист таҳир ки бар он ҷалуа фазудим
از شور دلگمشده سرکوب جرس شد
دستی که به یاد تو درین مرحله سودیم
аз шур дил-гамашада саракуб ҷарс шуд
дасти-ки ба йод ту дарин мараҳала судим
از جادهٔ تسلیم گذشتن چه خیال است
چون شمع ز سر تا قدم احرام سجودیم
аз ҷода тасалим газаштан ча хаёл аст
чун шамъ з сар то қадам аҳаром саҷудим
فرداست که باید ز دو عالم مژه بستن
گر یک دو سه روزی به تماشا نغنودیم
фардост-ки бойд з ду олам мажа бастан
гар як ду са рузи ба тамошо нағанудим
بیدل چه خیالست ز ما سعی اقامت
دیریست چو فرصت به گذشتن همه زودیم
бидел ча хиоласт з мо саъи ақомат
дирист чу фарсат ба-газаштан ҳама зудим
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- عالم
- جهانِ هستی؛ پهنهٔ آفرینش و جلوهگاهِ حق.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- ساز
- آلتِ نوازندگی؛ نمادِ همآهنگی و نوای درون.
- بال
- پرِ پرواز؛ نمادِ اوجگرفتن و رهاییِ روح.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- سعی
- کوشش و تلاش؛ جهدِ سالک در راهِ مقصود.
- وهم
- پندار ناپایدار؛ ادراکی که یقین و حقیقت کامل نیست.
- عدم
- نیستی؛ نبودن در برابر هستی و گاه مرتبه پیش از ظهور.
- مژه
- موی پلکِ چشم؛ تیرِ نگاه و ابزارِ گریه و خونِ دل.
- یاد
- بهخاطرآوردن؛ حضورِ معشوق در دل و ذکرِ پیوسته.
- قدم
- پا یا گام؛ نشانهٔ آمدن، حضور و سلوکِ راهِ معنا.
- فرصت
- مجال کوتاه انجام کار؛ در شعر غالبا لحظه گذرای عمر.