بی شبههٔ تحقیق نه شخصم نه مثالم
بی شبههٔ تحقیق نه شخصم نه مثالم
چون صورت عنقا چه خیال است خیالم
би шабҳа таҳақиқ на шахасам на масолм
чун сурт ъанқо ча хаёл аст хиолм
جز گرد جنون خیز نفس هیچ ندارد
این دشت تخیل که منش وهم غزالم
ҷуз гард ҷанун хиз нафас ҳич надорад
ин дашт тахил ки манаш ваҳм ғазолм
گفتم چو مه نوکنم اظهار تمامی
از خجلت نقصان سپر انداخت کمالم
гафтам чу ма нуканам азаҳор тамоми
аз хаҷалат нақасон сапар андохт камолм
از چرخ چرا شکوهٔ اقبال فروشم
آنم که مرا هم نظری نیست به حالم
аз чарх чаро шакуа ақабол фарушм
онам-ки маро ҳам назари нест ба ҳолм
با بخت سیه صرفهای از فضل نبردم
در عرض هنر رستن مو بر سر خالم
бо бахт сиа сарфа-эй аз фазал набардам
дар ъарз ҳанар растан му бар сар холм
از هر مژه صد چاک جگر نسخه فروش است
حیرت چقدر نامه گشود از پر و بالم
аз ҳар мажа сад чок ҷагар насаха фаруш аст
ҳайрат чақадар нома гашуд аз пур ва болм
هر چند سبک میگذرم از سر هستی
چون رنگ همان پی سپر گردش حالم
ҳар чанд сабак мӣ-газарм аз сар ҳастӣ
чун ранг ҳамон пи сапар гардаш ҳолм
حرفیست وجودم ز سراب رم فرصت
چون عمر درین عرصه غبار مه و سالم
ҳарфист ваҷудам з сароб рм фарсат
чун умр дарин ъарса ғубор ма ва солм
هستی المی نیست که یابند علاجش
در آتش خویشم چه کنم پیش که نالم
ҳастӣ алми нест-ки йобанд ъалоҷаш
дар оташ хойашм ча-канам пиш ки нолм
تدبیر فراقی که ندارم چه توان کرد
بیدل به هوس سوختهٔ ذوق وصالم
тадабир фароқи ки ндорм ча тавон кард
бидел ба ҳус сухта зуқ васолм
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- نیست
- نبودن؛ در شعر یادکرد عدم و فنا در برابر هستی موهوم.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- سر
- بالاترین عضوِ تن؛ نمادِ اندیشه، سودا و فدا شدن در عشق.
- نفس
- دم و لحظه کوتاه زندگی؛ گاه خواهش و خودی انسان.
- رنگ
- نمود و جلوه ظاهری؛ گاه کنایه از دگرگونی و ناپایداری.
- پر
- شهپرِ پرنده؛ نمادِ پرواز، آرزو و سبکباریِ روح.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- هوس
- آرزوی زودگذر؛ میلِ نفسانی در برابرِ عشقِ راستین.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- آتش
- شعله و سوز؛ کنایه از عشق، درد، شور یا نابودی.
- حیرت
- سرگشتگی آگاهانه در برابر حقیقتی که فهم عادی از آن بازمیماند.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- وهم
- پندار ناپایدار؛ ادراکی که یقین و حقیقت کامل نیست.
- عرض
- ویژگی ناپایدار شیء؛ در برابر جوهر و ذات.
- مژه
- موی پلکِ چشم؛ تیرِ نگاه و ابزارِ گریه و خونِ دل.
- فرصت
- مجال کوتاه انجام کار؛ در شعر غالبا لحظه گذرای عمر.