دار

1

مردی چو شمع در همه‌جا، جا نگاه دار / هرچند سر به باد رود پا نگاه دار

2

غبار صبح دیدی شرم‌دار از سیر این‌گلشن / ز عبرت خاک بر سرکرده می‌آید هوا اینجا

3

پردهٔ هستی موهوم نوایی دارد / که حبابیم و نفس آینه‌دار است اینجا

4

جوش اشکیم وشکست آیینه‌دار است اینجا / رقص هستی همه‌دم شیشه سوار است اینجا

5

در کوچهٔ الفت دل صاف آینه‌دار است / غیر از نفس خویش چه گیرد عسس اینجا‌؟

6

جوش خزانم آینه‌دار بهار اوست / نظاره کن ز چاک کتان ماهتاب را

7

سرسری نیست هوای سرِ بام ِتحقیق / ترکِ دعوی‌ کن و لختی به سرِ دار برآ

8

دمی کایینه‌دار امتحان شد شوکت فقرم / کلاه عرش دیدم خاک درگاه مذلت را

9

گوهر عرض حباب آیینه‌دار حیرت است / ای طلسم دل عبث‌گل‌کرده‌ای بیدل چرا

10

صاف و دُردی نیست در خمخانهٔ تحقیق لیک / دار بالا بُرد شور نشئهٔ منصور را

11

گر کمان‌دار خیالت در زه آرد تیر را / هر بن مو چشم امیدی شود نخجیر را

12

گر نداری طاقت از اظهار دعوی شرم دار / شوخی رفتار رسوایی‌ست پای لنگ را

13

به تردستی بزن ساقی غنیمت‌دار قلقل را / مبادا خشکی افشاردگلوی شیشهٔ مل را

14

من هلاک طرزاخلاقم چه‌خشم وکوعتاب / بوی‌گل آیینه‌دار است از لبت دشنام را

15

پرده‌دار جاده کی گردد هجوم نقش پا / از سخن خون می‌تراود ترجمان زخم را

16

خامشی آیینه‌دار معنی روشن دلی‌ست / نیست بیدل چاره ازپاس نفس آیینه را

17

چه داری از وجود ای ذره غیر ازوهم پروازی / عدم باش و غنیمت‌دار خورشید آشیانی را

18

گفتیم بی‌نشانی رنگی به جلوه آرد / ما را نمود بر ما آیینه‌دار عنقا

19

سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ما / حیرت است آیینه‌دار پشت و روی کار ما

20

نه به دامنی ز حیا رسد نه به دستگاه دعا رسد / چو رسد به نسبت پا رسد کف دست آبله‌دار ما

21

جمع دار از امتحان جیب عریانی دلت / دست‌ما خالی‌ترست از کیسهٔ قلا‌ش ما

22

شش‌جهت آیینه‌دار شوخی اظهاراوست / نیست جزمژگان حجابی راکه برداریم ما

23

تا حسن عافیت شود آیینه‌دار ما / از داغ دل چوشعله سپرمی‌کشیم ما

24

مشت خاک ما جنون‌دار دو عالم وحشت است / از رم آهو چه می‌پرسی بیابانیم ما

25

مغتنم دار ای شرر جولانگه آغوش سنگ / تنگی فرضت بغل واکرده در میدان ما

26

مطرب ساز تظلم پرده‌دار خوی‌کیست / شعله می‌پوشد جهان از نالهٔ عریان ما

27

ز ساز قافلهٔ عمر جمع‌دار دلت / که محمل نفسی دارد این سفر به هوا

28

آتش‌پرست شعلهٔ اندیشه‌ات جگر / آیینه‌دار داغ هوای تو سینه‌ها

29

مایه‌دار هستی را لاف ما و من ننگ است / بی‌بضاعتان دارند عرض خودفروشی‌ها

30

بر گیر‌و‌دارِ اهل جهان خنده می‌کند / رند برهنه‌پای بیابان بوریا