شرم / حیا

1

ز قطرگی بدر خجلت‌گهر زده‌ایم / جبین بی‌نم ما ساخت با سراب حیا

2

نهفت راه تلاشم عرق‌فشانی شرم / گل است خاک دو عالم ز بس حیا اینجاست

3

سطری ننوشتم که نکردم عرق از شرم / مکتوب من از خجلت پیغام سفید است

4

عرق شرم تو، ازچشم جهان‌، شست نگاه / گرتو خجلت نکشی‌، آینه‌ها بسیار است

5

کو خجلت عصیان‌که محیط‌کرمش را / آرایش موج، از عرق شرم‌گناه است

6

یک مصرع نظاره به شوخی نرساندیم / یارب عرق شرم که مضمون حیا بست

7

از عرض احتیاج شکستیم رنگ شرم / آه از حیا که رنگ رخ ما حباب داشت

8

خزان هوش ما دارد بهار شرم معشوقان / در آنجا تا حیا می‌بالد اینجا رنگ می گردد

9

در اشتغال معاصی گذشت فرصت خجلت / جبین عرق ز کجا آورد حیا که ندارد

10

اظهار عرق خجلت دیباچهٔ شرم است / مکتوب من از شوخی عنوان‌گله دارد

11

غرق نم جبینم از خجلت تعین / کار هزار توفان این یک عرق حیا کرد

12

انفعالم آب کرد ای کاش شرم احتیاج / یک عرق‌وارم برون زین خجلت‌آباد آورد

13

مکش ز جرات اظهار شرم تهمت شوخی / عرق دمی شود آیینهٔ حیا که نریزد

14

بر ما خطا گرفتن از کیش شرم دور است / کس عبب‌کس نبیند تا بی‌حیا نباشد

15

آبرو می‌خواهی از اظهار حاجت شرم دار / این ترنم را ز قانون حیا نسروده‌اند

16

از حیا هم شرم می‌دارم ز ننگ اشتهار / جامهٔ پوشندکی حیف است عریانی کند

17

بوسید پای او عرق شرم هستی‌ام / این قطره تا محیط به سعی حیا رسید

18

کاش از خجلت شرارم برنمی‌آمد ز سنگ / سوختم از شرم آغازی که انجام است و بس

19

سخن از شرم عرض احتیاجم در عرق ‌گم شد / چو شبنم هر گره کز لب گشودم بر حیا بستم

20

مغرور هوس می‌زیم از هستی موهوم / فریاد که من شرم و حیا هیچ ندارم

21

خودنمایی‌گر به این خجلت عرق سامان شود / عکس در آیینه غواص حیا خواهد شدن

22

از شرم آنکه آب نشد از نظاره‌ات / گرداب خجلت است سراپای آینه

23

محیط شرم بقدر عرق‌ گهر دارد / هنوز آب نه‌ای از حیا چه می‌جویی

24

به هر جبین‌که بود سطری ازکتاب حیا / ز نقطهٔ عرقم دارد انتخاب حیا

25

به نمود هستی بی‌اثر چه نقاب شق‌کنم از حیا / تو مگر به من نظری‌کنی‌که دمی عرق‌کنم از حیا

26

بر ندارد شوخی از طبع ادب تخمیر شرم / بی عرق‌گل می‌کند از جبههٔ تصویر شرم

27

به انفعال رسیدیم از فسون تعلق / به رخ فکند حیا دامن نچیدهٔ ما را

28

شرم غروراعمال آبی نزد به رویت / ای انفعال‌کوثر یک جبهه نم برون آ

29

صورت دل بسته‌ایم‌، از شرم باید آب شد / هیچ تدبیری حریف انفعال ژاله نیست

30

گر شرم داری از هوس جاه شرم دار / تا قطره شد گهر عرق انفعال رفت