یأس

1

زین یأسِ مُنزَل ما را چه حاصل / هم‌خانه بیدل، هم‌سایه عَنقا

2

بوی یأس از چمن جلوهٔ امکان پیداست / دگر ای بیدل غافل چه امید است اینجا

3

مخور فریب غنا از هوس‌گدازی یأس / مباد آب دهد مزرع تمنا را

4

ندارد انجمن یأس ما شراب دگر / هم از شکست مگر پُر کنیم مینا را

5

چراغ پیری‌ام آخربه‌اشک یأس شد روشن / زگردسیل دادم سرمه‌چشم حلقهٔ پل را

6

دردمندم یأس می‌جوشد اگر دم می‌زنم / ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

7

پیکرم‌گردد غبار یأس و برخیزد ز خاک / به‌که دست منت افلاک بردارد مرا

8

ز برق یأس جگرسوز باده‌ای دارم / که شعله نیزنبوسد لب ایاغ مرا

9

ناله‌واری سر ز جیب دل برون آورده‌ام / شعلهٔ شوقم‌، مباد ای یأس بنشانی مرا

10

یأس‌، ‌کرد آخر سوادِ موجِ دریا، روشنم / خواندم از مجموعهٔ آفاق، نقش شسته را

11

اشکِ یأس‌آلوده بود از دیده بیرون ریختم / خاک بر سر کردم این طفل ندامت‌زاده را

12

یأس پیری قطع‌کرد از ما امید زندگی / بسکه خم‌گشتیم افتاد از سر ما بار ما

13

با همه یأس اعتماد عافیت بر بی‌خودی‌ست / ناکجا در خواب غلتد دیدهٔ بیدار ما

14

پر ناکس ازین مزرعهٔ یأس دمیدیم / بر چشم توقع مگذارید خس از ما

15

گرد عبرت در مزار‌ یأس‌ می‌باشد کفن / چشم پوشیدن‌ مگر از ما برد نباش ما

16

پیکر من از گداز یأس شد آب و هنوز / موج می‌بالد زبان شکر احسان شما

17

رشتهٔ چندین امل یک‌گره آمد به‌عرض / بر دو جهان مهر زد یأس دل تنگ ما

18

تا آینه باقی‌ست همان‌عکس جمال است / ای یأس خروشی‌که نقاب است دل ما

19

چون حباب ‌از کارگاه یأس می‌جوشیم ‌و بس / جز شکست دل چه ‌خواهد بود مزد آه ما!

20

زین باغ‌سعی‌شبنم‌ما داغ‌یأس برد / برگی نیافتیم که‌گردد پناه ما

21

زان پنجهٔ نگارین نگرفت رنگ و بویی / پامال یأس‌گردید خون حنایی ما

22

امید و یاس وجود و عدم غبار خیال است / از آنچه‌ نیست مخور غم از آنچه هست‌ برون آ

23

فشار یأس و امید از شرار جسته نشاید / به روی یکدگرافکن سر دو سنگ برون آ

24

سلامت یک‌قلم در مرکزسنگ‌ست اگر دانی / شکست یأس می‌پیچد به خود بالیدن مینا

25

آنقدر بر یأس پیچیدم که امیدی نماند / پای تا سر یک گره شد رشته‌ام از تاب‌ها

26

فقر در هرجا غرور یأس سامان می‌کند / کجکلاهی می‌زند موج از شکست‌کارها

27

حیرت دیدار با دنیا و عقبا شد طرف / بوی امیدی گوارا کرد چندین یاس‌ها

28

وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دین‌ها / به حکم یأس دمیدیم از این فسرده زمین‌ها

29

در آن بساط‌که از رنگ آرزو پرسند / چو یاس در نفس ما شکسته است جواب

30

بیدل استغنا همین یأس است و بس / دست بردار از دعای مستجاب