هوا

1

مآل‌کار چه بیندکسی نظر به هوا / نمی‌توان خبر پاگرفت سر به هوا

2

گر جمالت عام‌سازد، رخصتِ نظاره‌ را / مردمک از دیده‌ها پیش از نگه، گیرد‌هوا

3

غبار صبح دیدی شرم‌دار از سیر این‌گلشن / ز عبرت خاک بر سرکرده می‌آید هوا اینجا

4

غبارم آب می‌گردد ز شرم گردن‌افرازی / ز شبنم برنیایم‌گر همه‌گردم هوا اینجا

5

چند بیدل به هوا دست وگریبان بودن / جیبت ازکف ندهی دامن یار است‌اینجا

6

آهم ز نارسایی شد اشک و با عرق ساخت / پستی‌ست گر خجالت، شبنم کند هوا را

7

کف خاک نفس بال و پریم‌، از ضبط ما بگذر / به گردون می‌برد چون صبح‌ از خود این هوا ما را

8

سراغ نقش قدم بیدل از هوا نکند کس / ز خاک جو سر در زیر پا نشستهٔ ما را

9

خط اعتبار غبار هم به جریده تو نبود کم / پی امتحان چو‌ سحر‌ دَود به هوا رقم نزدی چرا

10

محکوم فرمان قضا مشکل‌کشد سر بر هوا / از تیغ گر غافل نه‌ای گردن برافرازی چرا

11

چو هوا ز هستی مبهمی به تأملی زده‌ام خمی / گره حقیقت شبنمی بشکاف و در دل من درآ

12

بنای نفس بر هوا بسته‌اند / زتسکین‌گلی نیست تعمیر را

13

آزادی ما سخت پرافشان هوا بود / دل عقده شد وآبله پاگرد نفس را

14

خط غرور مخوان آنقدر ز لوح هوا / یکی مطالعه‌کن سرنوشت زانو را

15

زین سلیمانی که دارد دستگاه اعتبار / بر هوا یکسر نفس می‌گسترد فراش ما

16

در شعله‌زار داغ هوا نیز آتش است / ای باد صبح نگذری از بوستان ما

17

محوجولان هوس‌گشت سروبرگ نمو / داشت پرگار هوا شعلهٔ جوالهٔ ما

18

نیست به باغ خشک وترمغزتأملی دگر / سر به هوا چو موی سر ریشه زد ازکدوی ما

19

بیدل از ما نیستی هم خجلت هستی نبرد / برنمی‌دارد هوا گشتن تری از آب‌ها

20

عالمی بر وهم پیچیده‌ست مانند حباب / جز هوا نبود سری در زیر این دستارها

21

کف خاک هوا فرسوده‌ای‌، ای بی‌خبر شرمی / به گردون چند چون صبحت برد بی‌جا دویدن‌ها

22

گردباد ایجادکرد آخر به صحرای جنون / بر هوا پیچیدن موی سر دیوانه‌ها

23

نفسی‌ست مغتنم هوس‌ طربی و حاصل عبرتی / سر بام فرصت پر فشان چو سحر به‌ کسب هوا بیا

24

سقف‌کلبهٔ فقرا نیست سیرگاه هوا / سر به سنگ تا نخورَد اندکی خمیده بیا

25

نفس چه واکشد از پردهٔ توهم ما / که ساز در دل خاک است و بر هوا مضراب

26

چون هوا کز آرمیدن جیب شبنم می‌درد / می‌کند مجنون ما را نسبت آداب آب

27

ز انفعال سرشتند نقش ما بیدل / عرق به دوش هوا دارد انتظام حباب

28

اظهار زندگی عرق خجلت است و بس / شبنم‌صفت خوش آنکه‌کنم از هوا نقاب

29

همچو شبنم اشک ما آیینهٔ آه است و بس / بر هوا ختم است اینجا وحشت مجنون آب

30

به فسانهٔ هوس آنقدر مفروش شهرت‌کر و فر / چو غبار انجمن سحر نفسی شمار و هوا طلب