چو شمع از انفعال آگهی بیتاب میگردم
چو شمع از انفعال آگهی بیتاب میگردم
به صیقل میرسد آیینه و من آب میگردم
чу шамъ аз анафаъол огаҳи битоб мӣ-гардам
ба сиқал мӣ-расад оина ва ман об мӣ-гардам
حیا چون موج گوهر شوخی از سازم نمیخواهد
اگر رنگم در گردش زند بیتاب میگردم
ҳио чун мавҷ гуҳар шухи аз созм нами-хоҳад
агар рангам дар гардаш занд битоб мӣ-гардам
ندانم درد دل جوشیدهام یا نیش فصادم
نوا خون است سازی را که من مضراب میگردم
ндонам дард дил ҷушида-ам йо ниш фасодам
наво хон аст сози ро ки ман мазароб мӣ-гардам
به ضبط اشک برق مزرع شوقم مشو ناصح
نهال نالهام بیگریه کم سیراب میگردم
ба забат ашак барақ мазараъ шуқам машу носаҳ
наҳол нола-ам бе-гариа кам сироб мӣ-гардам
غبار ما و من از صاف معنی غافلم دارد
اگر زین جوش بنشینم شراب ناب میگردم
ғубор мо ва ман аз соф маъани ғофалм дорад
агар зин ҷуш банашинам шароб ноб мӣ-гардам
خیال هستیام صد پرده بر تحقیق میبافد
ز ناموس کتان گر بگذرم مهتاب میگردم
хаёл ҳастӣ-ам сад парда бар таҳақиқ мӣ-бофад
з номус ктон гар багазарм маҳатоб мӣ-гардам
خمی بر دوش همت بستهام از قامت پیری
کشم زین ورطه تا رخت هوس قلاب میگردم
хами бар душ ҳамат баста-ам аз қомат пири
кашм зин варта то рахт ҳус қалоб мӣ-гардам
درین صحرا که جز عنقا ندارد گرد پیدایی
سیاهی گر کنم خورشید عالمتاب میگردم
дарин саҳаро ки ҷуз ъанқо надорад гард пидойай
сиоҳи гар канам хурашид ъоламатоб мӣ-гардам
به دیر و کعبهام آوازهٔ ناقدردانیها
سرم گر محرم زانو شود محراب میگردم
ба дир ва каъаба-ам овоза ноқадардониҳо
сарам-гар маҳарм зону шуд маҳароб мӣ-гардам
ندامت آبیاریهای کشت غم جنون دارد
به چشم تر گهرها بسته چون دولاب میگردم
ндомат обиориҳой кашт ғам ҷанун дорад
ба чашм тар гаҳараҳо баста чун дулоб мӣ-гардам
تمیز از طینت من ننگ غفلت میکشد بیدل
به چشم هرکه خود را میرسانم خواب میگردم
тамиз аз тинат ман нанг ғафалат мӣ-кашад бидел
ба чашм ҳарака худ ро мӣ-рсонам хоб мӣ-гардам
واژهنامهٔ این غزل · 18 واژه
- دل
- جان و درونِ آدمی؛ جایگاهِ عشق، درد و آگاهی.
- بیدل
- تخلصِ شاعر؛ بهمعنیِ بیدل، عاشقِ از خود رفته.
- چشم
- اندامِ بینایی؛ سرچشمهٔ نگاه، اشک و انتظارِ عاشقانه.
- آیینه
- شیشهٔ بازتابدهنده؛ نمادِ صفای دل و تجلّیِ حق.
- آب
- مایعِ زندگانی؛ نمادِ روانی، صفا و گاه آبرو.
- شمع
- چراغ مومی؛ نماد سوختن، روشنی دادن و عاشقی بیقرار.
- هستی
- وجود و بودن؛ در برابر عدم و نیستی.
- غبار
- گرد و خاک؛ نشانه محوی، فروتنی، ناپایداری یا حجاب دیدن.
- موج
- برآمدگی آب؛ در شعر نشانه جنبش، اضطراب و ناپایداری.
- ناله
- فریادِ دردمندانه؛ آوای سوز و شکوهٔ عاشق.
- خون
- مایعِ سرخِ تن؛ نمادِ درد، شور و جگرسوزیِ عشق.
- خیال
- صورت ذهنی و وهم؛ جهان تصور در برابر حضور عینی.
- هوس
- آرزوی زودگذر؛ میلِ نفسانی در برابرِ عشقِ راستین.
- جنون
- دیوانگی؛ شیداییِ عاشقانه و رهاییِ از عقل.
- اشک
- قطرهٔ چشم؛ نشانهٔ گریه، شوق یا اندوهِ عاشقانه.
- گرد
- غبار و خاک؛ نشانه محوی، ناپایداری و حجاب دیدن.
- خواب
- خفتن و رؤیا؛ نشانهٔ غفلت در برابرِ بیداریِ دل.
- درد
- رنج و الم؛ سرمایهٔ عاشق و راهِ پختگیِ جان.