هرزه

1

به‌ گلزاری‌ که شبنم هم امید رنگ و بو دارد / نگاه هرزه‌جولان، بی‌تمنا می‌برد ما را

2

هرزه برگردون رساندی وهم بود و هست را / پشت پایی بود معراج این بنای پست را

3

به عروج وسوسه تاختی‌، نفست به هرزه‌ گداختی / ته پای خود نشناختی، مژه‌ای به خم نزدی چرا

4

دل آسوده از جوش هوسها ناله‌فرسا شد / خیال هرزه تازی جاده گردانید منزل را

5

بیدل نفَس‌ات خون مکن از هرزه‌درایی / چون جاده درین دشت فکندیم عنان را

6

مجو از هرزه ‌طبعان جوهر پاس نفس بیدل / که حفظ بوی خود مشکل بودگلهای خندان را

7

ای دل‌گم‌کرده مطلب هرزه نالی تا به‌کی / جوش ابرامت اثرگم کرد افغان تو را

8

جز به جیب دل سراغ امن نتوان یافتن / چون نفس از هرزه‌گردی‌کن پناه آیینه را

9

دل از خود می‌رود بگذارتا مست فغان باشد / جرس آخر به منزل می‌کندکم هرزه نالی را

10

عدم گفتن کفایت می‌کند تا آدم و حوا / دگر این هرزه درس وهم طو‌مار نسب مگشا

11

دفتر ما هرزه‌تازان سخت بی‌شیرازه است / کو حیا تا نم‌ کشد خاک بیابانگرد ما

12

در قفس عافیت هرزه فسردیم حیف / شور شکستی نزدگل به سر رنگ ما

13

بی‌طواف نازش از خود رفتن ما هرزه است / رنگ می‌باید به‌گرد او بگردانیم ما

14

عمری‌ست هرزه تازی اشک روان ما / کوگرد حیرتی‌که بگیرد عنان ما

15

نتوان کشید هرزه‌تریهای عاریت / بیدل زبحرنظم بس است آب جوی ما

16

طفل تجاهل هوس فاخته داشت در قفس / گشت زعشق منفعل‌کوکوی هرزه‌گوی ما

17

تاکی هوس‌ نوردی تا چند هرزه‌گردی / یارب‌که سنگ‌گردد خاک هوایی ما

18

تا شهرت واماندگی‌ات هرزه نباشد / یک آبله‌وار از قدم لنگ برون‌آ

19

مباش هرزه‌نوای بساط کج‌فهمان / که ترسم آفت نفرین کشد ستودن‌ها

20

در این دشت هوس یارب چه گوهر در گره بستم / عرق شد مهرهٔ گل از غبار هرزه‌تازی‌ها

21

طبیعت هم‌عنان هرزه‌گویان تا کجا تازد / خیالم محو شد از کثرت مصرع‌رسانی‌ها

22

به‌ فسون حاجت هرزه‌دو، در جرأتی نگشوده‌ام / ز حیا رسیده به‌ گوش من‌ که عرق‌ کن آبله‌پا بیا

23

دگر مخواه ز من ثاب هرزه‌جولانی / دویده‌ام عرقی چند در رکاب حیا

24

گر چنین جوشد عرق از هرزه‌تازیهای فکر / نسخهٔ ما را خجالت خواهد افکندن درآب

25

رساند خلقی ز هرزه رایی به عرصهٔ قدرت‌آزمایی / هجوم اشغال ژاژخایی چو توسن بی‌لجام بر لب

26

ز جنبش مژه درس اشارتت این است / که هرزه است نگاه اندکی حجاب طلب

27

نه به فهم تاب رسیدنی نه به دیده طاقت دیدنی / دل خلق و هرزه تپیدنی به خیال جلوه‌ کمینی‌ات

28

هرزه‌تازیهای جولان هوس از حدگذشت / بعد ازین همچون‌نفس می‌بایدم‌ناکام سوخت

29

زندگی نیست متاعی که به تمکین ارزد / کاروان نفس ما همه جا هرزه‌دراست

30

پس از مطالعهٔ نقش پا یقینم شد / که هرزه‌تازم و جام جهان‌نما اینجاست