تعلق / اسباب

1

اگر مردی در تخفیف اسباب تعلق زن / کز انگشت دگر انگشت نر یک بند کم دارد

2

ضعیفی تهمت چندین تعلق بست بر حالم / ز پا افتادگی یک عالم اسباب است شبنم را

3

دل از تعلق اسباب قطع راحت‌کرد / نفس به ناله‌کشید از قفس تراشی ما

4

کس وحشتت از اسباب تعلق نپسندید / دامن نشکستن چقدر چین جبین داشت

5

همتی می‌باید اسباب تعلق هیچ نیست / برنمی‌آید دو عالم با جنون یک گذشت

6

ز دستگاه تعلق مجو حساب تجرد / بلندی مژه بالیدن نگاه ندارد

7

گر تعلق اسباب‌، عرض صد جنون‌نازست / بی‌نیازی ما هم یک تغافلی دارد

8

کو خم دام تعلق چه ‌کمند اسباب / اینقدرها به قفس خاطر صیادم کرد

9

غم جدایی اسباب می‌خورد همه کس / همیشه نان تعلق دو پوست می‌باشد

10

شغل اسباب تعلق عالمی را تنگ داشت / دست بر هم سوده گردی‌ کرد هامون ریختند

11

نخل اسباب به رعنایی سرو است امروز / بسکه ارباب تعلق همه جا دل بستند

12

بیدل اسباب تعلق بود زنگ آگهی / آینه صیقل زدند آنها که پشت پا زدند

13

نیست اسباب تعلق مانع پرواز شوق / چون نگه ما را همان چاک قفس شهپر بود

14

دستگاه عالم اسباب وحشت‌پرور است / زین بلندیهای دامن جز غبار چین مگیر

15

گر کند طاووس حیرتخانهٔ اسباب گل / دستگاه رنگ او بیند همان در خواب‌گل

16

بر صف‌آرای تعلق بود اسباب جهان / چشم‌ پوشیدم شبیخونی بر این‌ لشکر زدم

17

دستگاه راحتم منت‌کش اسباب نیست / در پر خویشست بالین فراغ بسملم

18

آخر از بار تعلق‌های اسباب جهان / عبرتی بستیم بر دوش نگاه ناتوان

19

دستگاه عبرت اینجا جز تعلق هیچ نیست / می‌گشاید چشم من چون شمع خار پای من

20

غم اسباب تعلق نکشد صاحب دل / مژه صیقل نزند آینه پرداز نگاه

21

به اسباب تعلق جمع نتوان یافت آسودن / دو عالم محو گردد تا رسد مژگان به مژگانی

22

عالمی اسباب بر هم چید و زین دریا گذشت / تا نفس داری تو هم پل بند از سامان حرص

23

ذوق تعین هوس‌، رنج تعلق است و بس / می‌فشرد تکلف بند قباگلوی ما

24

بار خیال اسباب برگردن حیا بند / تا دوش خم نبینی مژگان به خم برون آ

25

وصلِ مشتاقان ز اسبابِ دگر مستغنی است / احتیاج این است‌ کـای سامانِ استغنا بیا

26

یک‌ گهر دل در گره بند و محیط ناز باش / اینقدر می‌خواهد از جمعیت اسباب آب

27

گر جهان ناز بر اسباب فزونی دارد / بهر سامان‌کمی ذرهٔ ما هم‌کم نیست

28

حیاست آینه‌پرداز اختیار تعلق / اگر دل آب نگردد نفس به بند نیفتد

29

عریانی از اسباب جهان مغتنم انگار / تا بند گریبان تو هر گور نگیرد

30

در غبار وهم و ظن جمعیت دل باختم / خانه از سامان اسباب هوس بازار شد