خط

1

نقاش زحمت خط و خال آنقدر مکش / خط می‌کشد به سایهٔ موآب جوی ما

2

ز غنچهٔ او دمید بیدل بهارِ خطِّ نظرفریبی / به معجزِ حسن گشت آخر رگِ زمرّد ز لعل پیدا

3

خط جبین ماست هم آغوش نقش پا / دارد هجوم سجدهٔ ما جوش نقش پا

4

چه‌ امکان است از خال لبش خط سر برون آرد / ز نومیدی نخواهد دست بر سر زد مگس اینجا

5

مقصد عشق بلند است، ز افلاک مپرس / نشئه، مشکل که شود از خط ساغر پیدا

6

کمان افلاک پر بلندست از خم بازوی تضنع / بس است اگر کرد خط کشیدن ز کلک نقاش زور پیدا

7

خط آوردی و ننوشتی برات مطلب ما را / به خود کردی دراز آخر زبان دود دلها را

8

لبش به حلقهٔ آغوشِ خط بدان مانَد / که خضر تنگ به بر می‌کشد مسیحا را

9

نهفته است قضا سرنوشت معنی بیدل / رقم‌کجاست مگر خط‌کشی جریدهٔ ما را

10

به لعل او خط از ما بیشتر دل‌بستگی دارد / طمع افزون‌تر از دزدست اینجا پاسبان‌ها را

11

حسنی است بر رخش رقم مشک ناب را / نظاره کن غبار خط آفتاب را

12

بر دو عالم هر مژه برهم زدن خط می‌کشی / نیست یک‌دم نقش خویش از صفحه‌ات زایل چرا

13

خط سیرابی ندارد مسطر موج سراب / بیدل این دلبستگی برنقش آب وگل چرا

14

خط اعتبار غبار هم به جریده تو نبود کم / پی امتحان چو‌ سحر‌ دَود به هوا رقم نزدی چرا

15

ساقیا امشب چو موج می پریشان دفتریم / رشتهٔ شیرازة ما ساز خط جام را

16

خط خوبان‌کمند غفلت اهل نظر باشد / رگ‌گلهای این‌گلشن رگ خواب است شبنم را

17

غافلم بیدل ز گرد ترکتازی‌های حُسن / می‌دمد خط تا کند فکر شبیخون مرا

18

حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را / یاران به خط جام ببندید میان را

19

فغان‌کاین نوخطان ساده‌لوح از مشق بیباکی / به آب تیغ می‌شویند خط عنبرافشان را

20

خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد / مهتاب بود پنبهٔ ناسور کتان را

21

تبسم از لب او خط کشید آخر به خون من / نپوشید از نزاکت پردهٔ این لفظ مضمون را

22

شعور جسم زنجیری‌ست در راهِ سبک‌روحان / که‌ چون‌ خط نقش‌ بندد، پای‌ِ رفتن نیست‌ مضمون‌ را

23

به هر مژگان‌زدن سامان صد میخانه مستی کن / که خط جوشید و در ساغر گرفت آن حسن میگون را

24

خط غرور مخوان آنقدر ز لوح هوا / یکی مطالعه‌کن سرنوشت زانو را

25

غلام زلف تو سنبل‌، اسیر روی تو گل / بنفشه بنده خط سبز مشکبوی تو را

26

همچوسروآزادگان را قیدالفت راستی‌ست / خط مسطر دام باشد مصرع برجسته را

27

نسخهٔ حسن آنقدر روشن‌سواد افتاده است / کز تغافل می‌توان خواندن خطِ نارسته را

28

مکر زاهد ابلهان را سر خط درس ریاست / سامری تعلیم باطل می‌کندگوساله را

29

خط پیش ازآنکه با لب او آشنا شود / حیران سرمه ساخته چشم پیاله را

30

دل سپندِ گردشِ چشمی‌ که یادِ مستی‌اش / شعلهٔ جوّاله می‌سازد خط پیمانه را