نقش پا

1

خط جبین ماست هم آغوش نقش پا / دارد هجوم سجدهٔ ما جوش نقش پا

2

از نگاهت نشئه‌ها بالیده هر مژگان زدن / وز خرامت فتنه‌ها جوشیده از هر نقشِ پا

3

هرچه‌می‌بینم تپش‌آمادهٔ صد جستجوست / زین بیابان نقش پا هم نیست بی‌آوازپا

4

درین صحرا به آداب نگه باید خرامیدن / که روی نازنینان می‌خراشد نقش پا اینجا

5

سرا‌غ منزل مقصد مپرس از ما زمینگیران / به سعی نقش پا راهی نمی‌گردد سفید اینجا

6

درین ره نقش پا هم دارد از امید منشوری / نبیند داغ محرومی جبین هیچ‌کس اینجا

7

گر به‌ این وجدست شور وحشت دیوانه‌ام / داغ‌ حیرت می‌کند چون‌ نقش‌ پا زنجیر را

8

پرده‌دار جاده کی گردد هجوم نقش پا / از سخن خون می‌تراود ترجمان زخم را

9

داغ هم در سینه‌ام بی‌حسرت دیدار نیست / چشم مجنون نقش پا بوده‌ست هامون مرا

10

دگرکو تحفه‌ای تا گلرخان فهمند مقدارش / چو نقش پا به‌خاک افکنده‌اند آیینهٔ جان را

11

هرکجا عبرت سواد خاک روشن می‌کند / خجلت‌ِ کوری‌ست چشم از نقشِ پا نگشاده را

12

نقش پا در هیچ صورت پایهٔ عزت ندید / سایه هم خشت هوس‌ کم چید بر بنیاد ما

13

عبرت انشابود بیدل نسخهٔ ایجادشمع / از جبین بر نقش پا زد سر خط تقدیر ما

14

از جبین تا نقش پا بستیم آیین عرق / این چراغان کرد آخر غفلت عیاش ما

15

بیدل از اقبال عجز درهمه جا چیده است / آبله و نقش پا افسر واورنگ ما

16

بیدل چو نقش پا زبنای ادب مپرس / پر سرنگون فتاده بلندی ز بام ما

17

کس به‌تیغ سرکشی باما نمی‌گردد طرف / اززمینگیری چو نقش پا سپر داریم ما

18

نقش پا گل‌کرده‌ایم اما درین عبرتسرا / هرکه در فکر عدم افتدگریبانیم ما

19

یارب زمین نرم چه سازد به نقش پا / داغ‌گذشتگان نکنی دلنشین ما

20

نقش پا شو، سراغ ما دریاب / هست ازین در رهی به‌خانهٔ ما

21

کاش به نقش پا رسیم تا به‌گذشته‌ها رسیم / هرقدم آه می‌کشد آبله در قفای ما

22

چون نقش پا ز عجز نگردید روی ما / در سجده خاک شد سر تسلیم خوی ما

23

ما زمینگیران ز جولان هوسها فارغیم / نقش پا و یک وداع آغوشی رفتارها

24

چو شمعم از خجالت رهنمود نارسیدن‌ها / به جای نقش پا در پیش پا دارم چکیدن‌ها

25

هر عضو من چو شمع ادبگاه نیستی‌ست / تا نقش پا سر من واین آستانه‌ها

26

زکمالم آنچه به‌هم رسد، نه زلوح‌ونی زقلم رسد / خط نقش پا به‌رقم رسدکه منش‌سبق‌کنم از حیا

27

در ره ما از شکست شیشه‌های آبله / می‌فروشد همچو جام باده نقش پا شراب

28

مانند نقش پا به‌ گل عجز خفته‌ایم / بر ما هزار آبله باران شکست و ریخت

29

مرا معاینه شد از خط شکستهٔ موج / که نقش پا‌ی هوا سرنوشت این ‌دریاست

30

از شکست دل چه می‌پرسی‌که مجنون مرا / نقش پا هم ناله‌فرسود است تا زنجیرپاست